Uncategorized

Zimny wiatr pędził nad brzegiem, niosąc ze sobą strzępy mgły i zapach wilgoci zmieszany z gnilizną starych

Leżał na starej szmacie porzuconej przy drodze i wyglądał jak część śmieci — między foliowymi torbami

Stał na skraju mostu, chwiał się ze słabości, a jego wychudzone ciało drżało pod palącym słońcem.

W schronisku zawsze pachnie mieszanką metalu, wilgoci i czekania. Korytarze ciągną się długo, jak cudze

Drżał jak listek w jesiennym deszczu,mokre spojrzenie gasło w żalu.Świat okrutny, zimny i pusty –ludzie